• Ben jij een gever of een nemer?

    Als ik naar mezelf kijk, ben ik een echte gever. Geven is fijn, en geeft mij een goed gevoel.
    Tegenwoordig geef ik vooral (veel) aan de mensen die mij na staan (of: ook om mij geven) en waarbij ik een ‘ja’ gevoel krijg. Die keuze heb ik door de jaren heen leren maken: met vallen en opstaan. Van (weer) teleurgesteld zijn naar uiteindelijk mijn schouders ophalen. Aan dat laatste zijn uiteraard wel wat processen vooraf gegaan.😉

    Altijd maar klaar staan
    Ik zie het nog veel om mij heen gebeuren: lieve mensen, die altijd voor iedereen klaar staan. Bijna nooit nee zeggen, en die zichzelf heel vaak wegcijferen. Ik herken het want… Been there, done that.

    Uiteindelijk doe je iedereen een plezier, maar ondertussen raak je zo ver van jezelf verwijderd dat je zelfs niet eens meer weet wie ‘jij’ nu bent en wat ‘jij’ nu eigenlijk wilt.

    Kwaliteit of valkuil?
    Als je hooggevoelig bent, ben je van nature een gever. Dat gaat eigenlijk bijna vanzelf; je helpt graag anderen en denkt in oplossingen. Dat komt door je hoogsensitieve brein (wat heel goed verbanden kan leggen) en je spiegelneuronen (die gelinkt zijn aan je inlevingsvermogen). Prachtig toch die kwaliteit?

    Maar wat nou als die kwaliteit jou in de weg zit? Als je jezelf leeggezogen en gebruikt voelt? Of nog erger: als je voelt dat er misbruik is gemaakt van jouw mooie hooggevoelige kwaliteit?

    Te veel nemers om je heen
    In dat geval heb je waarschijnlijk te veel ‘nemers’ om je heen. Je kent vast wel die vriendin waar altijd wat mee is. Voor wie jij altijd een luisterend oor hebt, en die het zo fijn vindt om zichzelf bij jou aan de accu te leggen om op te laden!

    En daarna ben jij dankbaar en blij dat je er voor haar heb kunnen zijn. Zij gaat weer helemaal blij de deur uit, maar jij bent helemaal op en leeg. Met als gevolg: je krijgt een kort lontje, kan minder hebben of je bent in gedachten nog dagen met ‘haar’ bezig.

    Een magneet voor nemers
    En uiteindelijk doen we het helemaal zelf. Want dit hele proces werkt eigenlijk net als een magneet. Een plus en een min: dat trekt elkaar aan. Als jij graag geeft, dan lijkt het wel of nemers daar een neus voor hebben. Dat is immers hun behoefte. En voordat jij het weet, zit je gevangen in een web van nemers. 

    En jij dan?
    En omdat nemers nu eenmaal graag nemen en niet geven, zullen ze er - als jij ze eens een keer nodig hebt - niet voor jou kunnen zijn. Omdat dat niet in hun natuur zit. Dat merk je doordat je probleem wordt gebagatelliseerd. Of dat zodra je jouw verhaal doet, het onderwerp van jullie gesprek in no time weer is omgedraaid naar die ander. Herkenbaar?

    Wat te doen?
    Ga eens na hoeveel nemers jij hebt in je vrienden- en kennissenkring? En welke kennissen of vrienden hun houdbaarheidsdatum al lang geleden hebben overschreden? Omdat de balans tussen jullie geven en nemen niet klopt? Want dan wordt het tijd om afscheid te nemen. En ja, dat valt soms niet mee. En ja, achteraf valt het altijd mee! 

    Eerder herkennen
    Als de weegschaal altijd dezelfde kant ophevelt (in jouw nadeel), is het geen gezonde relatie en doe je jezelf tekort. Uiteindelijk heb je niets te verliezen. Ja, die nemer!

    Het is belangrijk dat je die nemers eerder gaat herkennen. Het zijn vaak mensen die of altijd problemen hebben, of die jou in eerste instantie een goed gevoel geven. Maar uiteindelijk blijkt dan dat zij jou nodig hebben om hun opgeklopte ego groot te houden. Vaak uit hun eigen onzekerheid.

    En jouw kind?
    Wat voor jou geldt, geldt ook voor veel kinderen. Zie je dat kind een echte gever of pleaser is? En zou je willen dat je kind beter leert om voor zichzelf op te komen? Zodat je zoon of dochter leert zijn eigen grenzen aan te geven? Hierbij kan ik jullie helpen! Neem gerust contact met mij op voor een gratis kennismakingsgesprek. Zo kunnen we samen bespreken wat ik voor jullie kind zou kunnen betekenen.

    "Ja dit willen wij"